Στρίλια

Η Στρίλια είναι ιθαγενές είδος στα νερά της Κύπρου και τα τελευταία χρόνια ο πληθυσμός της έχει μειωθεί σημαντικά λόγω διαφόρων παραγόντων, όπως η υπεραλίευση, η κλιματική αλλαγή και τα ξενικά εισβλητικά είδη. Η αναπαραγωγική της περίοδος εκτείνεται από τον Απρίλιο έως τον Αύγουστο. Σήμερα, εισάγεται κυρίως από άλλες χώρες. Τοπικά, αλιεύεται με τη χρήση τράτας βυθού και στατικών διχτυών. Οι ευρωπαϊκοί κανονισμοί για τη Μεσόγειο καθορίζουν ως ελάχιστο επιτρεπόμενο μέγεθος εκφόρτωσης για τη Στρίλια τα 11 εκατοστά (ολικό μήκος).

Τοπικά, απαντάται κυρίως σε λασπώδεις ή αμμώδεις βυθούς, σε βάθη έως και 350 μέτρα. Πολλοί άνθρωποι τη συγχέουν με το Μπαρμπούνι λόγω της έντονης ομοιότητάς τους. Το βασικό μορφολογικό χαρακτηριστικό που διαχωρίζει τα δύο είδη είναι το πολύ πιο κυρτό ρύγχος της Στρίλιας, σε σύγκριση με εκείνο του Μπαρμπουνιού. Συνήθως έχει μήκος περίπου 15 εκατοστά, αν και μπορεί να φτάσει έως και τα 30 εκατοστά. Τρέφεται με μικρά βενθικά ασπόνδυλα, όπως καρκινοειδή, σκουλήκια και μαλάκια, τα οποία, όπως και το Μπαρμπούνι, εντοπίζει στον πυθμένα με τη βοήθεια των μουστακιών της.

Η τράτα βυθού αποτελεί έναν από τους πιο επιβλαβείς τρόπους αλιείας στις θάλασσές μας, καθώς σέρνει βαριά αλιευτικά εργαλεία πάνω στον πυθμένα, καταστρέφοντας ενδιαιτήματα, θανατώνοντας βενθικούς οργανισμούς και οδηγώντας σε υψηλά ποσοστά παρεμπίπτουσας αλιείας μη στοχευμένων ειδών. Στο νότιο τμήμα της Κύπρου εφαρμόζεται περιορισμός της αλιείας με τράτα από τις 16 Φεβρουαρίου έως τις 31 Μαΐου, ενώ στο βόρειο τμήμα η τράτα βυθού απαγορεύεται πλήρως.

Συνιστάται να ρωτάτε τον ψαρά ή τον ιχθυοπώλη σας πού αλιεύθηκε το ψάρι και με ποια αλιευτική μέθοδο, καθώς και να προτιμάτε την κατανάλωσή του εκτός της αναπαραγωγικής του περιόδου. Προτιμήστε τοπικά αλιεύματα από παράκτια αλιεία μικρής κλίμακας και βεβαιωθείτε ότι το ψάρι πληροί τα ελάχιστα επιτρεπόμενα μεγέθη της ευρωπαϊκής νομοθεσίας
.